ဂျာမန် စစ်ထရပ်ကားများ ခြံဝ တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဘာဘီ၏ အမိန့်ဖြင့် စစ်သားများ အိမ်ကို ဝိုင်းလိုက်သည့် အချိန်တွင် မနက်စာ အတွက် မီးဖို ဆောင်ထဲတွင် ချောကလက် ဖျော်ရည် ပူပူနွေး နွေး စားနိုင်ရန် ပြင်ဆင် နေကြသည်။ ကလေးများသည် ထိုလယ်တောအိမ်ထဲတွင် တနှစ်ခန့် အေးအေးလူလူ နေထိုင်လာ ခဲ့ကြပြီးလည်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင်တော့ စစ်သားများက ၎င်းတို့ကို ဒရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်ထုတ်ပြီး ကားနောက်ခန်းထဲသို့ အာလူး အိတ်များ အလား ပစ်ထဲ့ ခံခဲ့ကြရသည်ဟု မျက်မြင် ကြုံခဲ့ရသူ တဦးက ပြောပြခဲ့သည်။ အချို့ကလေးများက လေးနှစ် သား မျှသာ ရှိသေးပြီး အကြီးဆုံးက ဆယ့်ခုနှစ် နှစ် အရွယ် ရှိနေသည်။ သူတို့ လေးတွေ၏ ငိုယိုအော်ဟစ်သံ များသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ သည့် အရုဏ်ဦး လေထုထဲတွင်၊ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
အချိုကလေးများ ကံကောင်းသွားခဲ့သည်၊ ထရပ်ကားများ ဝင်လာသည်ကို မြင်လျင် မြင်ချင်း လွတ်ရာကျွတ်ရာ သို့ ထွက်ပြေး နိုင်ခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း ၄၄ ယောက် မိသွားခဲ့သည်။ အပြစ်ကင်းမဲ့သည့် ကလေးသူငယ် များ အပြင် မိဘမဲ့ ဂေဟာလေးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသူ ခုနှစ်ဦးလည်း အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။
ကလော့စ် ဘာဘီ၏ အမိန့် နှင့် နောက်တနေ့ မနက် မှာပင် အဆိပ်ဓါတ်ငွေ့ ဖြင့် အဆုံးစီရင်ရန် အော့ရှ်ဝဇ် အကျဉ်းစခန်း သို့ ထွက်မည့်ရထား ပေါ် တင် ပေးလိုက်သည်။ ဆာဘီနာ ဇီလာတင်က အဖမ်းမခံခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူ မီရွန် ဇီလာတင် ကတော့ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ သူ့ကိုလည်း အက်စတိုနီယား ရှိ တာလင် အကျဉ်းစခန်းသို့ ပို့ပေးလိုက်၍ ဂျာမန် သေနတ်ပစ် ကွပ်မျက်ရေး အဖွဲ့ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဘာဘီသည် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့မှု အတွက် အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်သွားပြီး လိုင်ယွန် သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် အစီရင်ခံစာ ရေး တင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အရှင် ဖမ်းဆီးရခဲ့သည့် ကလေးများ အရည်အတွက်ကိုမူ အမှားမှား အယွင်းယွင်း ဖေါ်ပြခဲ့မိသည်။
"ယနေ့နံနက်တွင် အီစီယူး-အင်း ရှိ ဂျူးကလေးငယ်များဂေဟာကို အပြီးတိုင် ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ အသက် ၃ နှစ်မှ ၁၃ နှစ်အရွယ်ကြားရှိ ကလေးငယ် စုစုပေါင်း ၄၁ ဦးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အမျိုးသမီး ၅ ဦး အပါအဝင် ဂျူးဝန်ထမ်း ၁၀ ဦးစလုံးကိုလည်း ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ လက်ငင်းငွေသား သို့မဟုတ် အခြားတန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများကိုမူ သိမ်းဆည်းရမိခြင်း မရှိပါ။"
၁၉၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၆ ရက်နေ့တွင် လာ မေဇွန် ဒီ အီစီယူး မှ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသူတိုင်း နီးပါးသည် သေမင်းတမန် စခန်းများတွင် အသတ်ခံခဲ့ကြရသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး အကြောင်းစုံကို ပြန်လည်ပြောပြနိုင်ခဲ့သူမှာ တစ်ဦးတည်း သာ ရှိခဲ့သည်။
အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်သူ လီရာ ဖဲလ်ဘလန်း ဖြစ်သည်၊ သူမ နှင့် အတူ နေခဲ့ရသည့် ကလေးများကို မည်သည့် အခါမှ မမေ့နိုင်ခဲ့သူ လည်း ဖြစ်သည်။ "ကျွန်မ သူတို့ကို အရမ်းချစ်ခဲ့တာ။ အငယ်ဆုံးလေးတွေကတော့ ငိုယိုနေကြပြီး ကျန်တဲ့ကလေးတွေကတော့ သီချင်းဆိုနေခဲ့ကြတယ် ... သူတို့ အားလုံးကို မီးရှို့သတ်ပစ်ခဲ့ကြတာပါ။"
ထိုသို့ အပြစ်မဲ့ ကလေးသူငယ် များ ကို ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၍ ပျော်ရွှင် မြူးတူးခဲ့ဖူးသော ကလော့ ဘာဘီ အား အမေရိကန် အစိုးရက အကာအကွယ် ပေးယုံမက အလုပ်ပင် ပေးလာခဲ့သည်။ ကလော့စ် ဘာဘီ သည် သူ၏ အမည်ရင်း နှင့် နာဇီ နောက်ကြောင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း မရှိသည်ကို လည်း လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက်များကပင် တအံ့တဩ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
"ကျွန်တော်သိသလောက်ဆိုရင် ဒီလူဟာ တစ်ခါတုန်းက ပြင်သစ်လူမျိုး နှစ်ရာလောက်ကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာဗျ။ သူ့ရဲ့ ဌာနချုပ်မြေအောက်ခန်းထဲမှာ သူတို့ကို လက်မတွေကနေ ကြိုးကွင်းစွပ်ပြီး ဆွဲတင်ချိတ်ထားခဲ့တာ" ဟု ဘာဘီနှင့်အတူ ရှစ်လကြာ အလုပ်တွဲလုပ်ခဲ့ဖူးသည့် အမေရိကန် စစ်ဖက် ထောက်လှန်းရေး CIC အေးဂျင့်တစ်ဦးက နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်ပြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်က ဒီအကြောင်းတွေကို ဌာနချုပ် ကို အစီရင်ခံခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ စစ်ရာဇဝတ်ကောင် နဲ့ အလုပ် တွဲလုပ်နေတဲ့ အဖြစ် ရောက်နေပြီ လို့ ပြောတော့၊ ဘာပြန်ပြောလဲဆိုတော့ ငါတို့ အားလုံး သိထားပြီးသား၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့ အတွက် တန်ဖိုး ရှိနေလို့ပဲ"
***********************************
၁၉၄၇ တနှစ်တည်းမှာပင် SS အဖွဲ့ဝင် ရှစ်ထောင် ကျော်ခန့် ကနေဒါ နှင့် အမေရိကန် သို့ စာရွက်စာတမ်း အတု များ ဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဖရစ်ဇ် ဟိုမန်းသည် ထိုကဲ့သို့ မဟာမိတ် လမ်းကြောင်း မှ မသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
၎င်း၏ အီတာလျံ အဆက်အသွယ် ဖြစ်သူ ကပ် သည် မေလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် အာဂျင်တီနားသို့ ထွက်ခွာမည့် North King သင်္ဘော လက်မှတ် ကို ကြိုတင် ဝယ်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်တော့ ဟိုမန်းသည် နာဇီ အမဲလိုက်သမား များ၏ ရန် မှ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိမ်းသေ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တလ ကျော် မျှ ၎င်း လွတ်မြောက်ရာ လွတ်မြောက် ကြောင်း အတွက် ဟာကွက် မရှိအောင် စီစဉ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဟိုမန်း ခရီးသည် အနှောက်အယှက် တခု နှင့် ကြုံလာခဲ့ရသည်။
ကပ် သည် အီတာလျံ အရာရှိများကို လဒ်ထိုးပြီး ဟိုမန်း၏ နိုင်ငံကူး လက်မှတ် စာရွက်တွင် အထွက် တံဆိပ်တုံး နှိပ်ပေးရန် အသေအချာ ပြောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် လဒ်ထိုးထားသည့် အရာရှိသည် ထိုနေ့တွင် အလုပ်မှ ခွင့်ယူ ထားသည် နှင့် တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။
အခြေအနေ မဟန်မှန်း ချက်ခြင်းလို တွက်ဆမိလိုက်သည့် ဟိုမန်းသည် လီယာ ငွေ နှစ်သောင်းကို ၎င်း၏ စာရွက်စာတမ်းများနှင့်အတူ တာဝန်ကျ အရာရှိထံ ထိုးပေးလိုက်သည်။ ဟိုမန်းသည် သူ၏ မသမာမှု လုပ်ထားသည်များကို ရိပ်စားမိခြင်း မရှိသော အရာရှိအား ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ကြံစည်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဟိုမန်းသည် တာဝန်ကျ အရာရှိအား လဒ်ထိုးရန် ကြံစည်မှု ကြောင့် ချက်ခြင်း ဆိုသလိုထောင်ထဲ အထဲ့ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းလိုက်ပါမည့် North King သင်္ဘော ထွက်ရက်က တဖြေးဖြေး နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းအား ကယ်တင်ပေးမည့် သူ ရောက်လာခဲ့သည်၊ ထိုသူက ကပ် ပင် ဖြစ်သည်။ ကပ် သည် ဂျီနိုအာ ရဲစခန်းရှိ ၎င်း၏ အဆက်အသွယ်များကို သုံး၍ ဟိုမန်း ကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
တချိန်က ၎င်း အပေါ် မောက်မာလှသော မြို့တော်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ယခုအခါ သူ့အား ပြန်လွှတ်ပေးသည့်အခါတွင် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံနေကြသောကြောင့် ကပ် သည် ပေါ့သေးသေး လူ မဟုတ် ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
အီတလီသည် စစ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားကတည်းက ဒုက္ခသည်များ နှင့် ပြည့်နှက်လာနေသည်။ အီတလီ ရဲများသည်လည်း မည်သူက အလိုရှိနေသည့် စစ်ရာဇဝတ်ကောင်များ၊ မည်သူက သာမန် ဒုက္ခသည်များ ဆိုသည်ကို ခွဲခြား နိုင်စွမ်း မရှိကြတော့၊ ဟိုမန်း အားလည်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အစစ်အမှန်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်သဖြင့် အီတလီ ရဲများက ၎င်းအား ဂျူးလူမျိုး တစ်ဦးလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုအမေးကို SS အရာရှိဟောင်းဖြစ်သူက မကြားချင်ယောင်သာ ဆောင် နေခဲ့သည်။
မေလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် North King သင်္ဘောကြီးသည် ဆိပ်ကမ်းမှ ခွာ၍ မြေထဲပင်လယ်ကို ဖြတ်ကာ အာဂျင်တီးနားသို့ ဦးတည် ခုတ်မောင်းလာခဲ့သည်။ ဖရစ်ဇ် ဟိုမန်းသည် လက်တန်းကို မှီ ၍ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ပတ်ပတ်လည် တွင် လည်း ဒုက္ခသည်များ နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အားလုံး နီးပါးသည် အီတာလျံ များ ဖြစ်ကြပြီး ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေသော ဥရောပမှ ထွက်ခွာပြီး ဘဝသစ် တည် ဆောက် လိုသူများ ဖြစ်သည်။ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် အီတလီ ကမ်းရိုးတန်းသည် မြင်ကွင်း မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ မှု နှင့် အတူ ဟိုမန်းအား လိုက်လံခြိမ်းခြောက်နေသည့် နာဇီ အမဲလိုက် သမားများ၏ ရန်မှ လည်း ကင်းလွတ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ မြင်ကွင်းထဲသို့ လှိုင်းများ တရိပ်ရိပ် ထ နေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
လေးပတ် ခန့် ကြာပြီး နောက် ၁၉၄၉ ဇွန်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဟိုမန်းသည် အာဂျင်တီနား မြေပေါ်သို့ လွတ်လပ်သူ တဦး အဖြစ် ခြေချ နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဗျူနိုအေရိစ် ရှ်ိ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေး အရာရှိများအား သူတွင် ပါလာသည့် ခရီးသွား စာရွက်စာတမ်းများကို ထုတ်ပြခဲ့သည်။ ကြက်ခြေနီ အဖွဲ့က ထုတ်ပေးသော စာရွက် စာတမ်းများ ဖြင့် ဟိုမန်းသည် ဟဲလ်မွတ် ဂရီဂေါ ဆိုသည့် အမည်ဖြင့် ဘဝသစ် ကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုစာရွက်များတွင် သူ သည် အီတလီ နိုင်ငံသား တဦး ဖြစ်ပြီး စက်ပြင် ဆရာ အဖြစ် အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့သူ ဟု ဖေါ်ပြထားသည်။
တကယ်တမ်းတွင်မူ အာဂျင်တီးနား မှ ၎င်းတို့၏ အသစ်စက်စက် နိုင်ငံသား အဖြစ် လက်ခံခဲ့သူသည် ဒေါက်တာ ဂျိုးစက် မင်ဂလိ ဆိုသူပင် ဖြစ်သည်။ အော့ရှ်ဝဇ် သေမင်းတမန် စခန်းကြီးတွင် ၎င်း၏ ဖေါက်ပြန် မှားယွင်းသော ဆေးပညာဖြင့် လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့သည် သားသတ်ကောင် တဦး ဖြစ်ပြီး ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာတော့မည့် အမည်နာမ တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်က "သေမင်းတမန် နတ်ဆိုး" ဆိုသည့် အမည်ပင် ဖြစ်သည်။
************************