ဒီလူက ဘာလို့များ အဲ့လောက် ရိုင်းစိုင်းနေရတာလဲ၊ သူကပဲ ကက်ပတိန်ကို ထင်မြင်ချက် ပေးခိုင်း တာ မဟုတ်ဘူးလား ဟု မဒမ်က မေးလိုက်သည်။

သူလုပ်သမျှ ခေါင်းငြိမ့်မယ်လူမျိုး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သဘောတူမယ်လူမျိုး ရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့မှာ အမြီးနန့်ပြီး မျက်နှာလုပ်ပြလိမ့်မယ်လို့ သူက တွေးနေတာလေ။

ကျွန်တော်က မလုပ်တော့ သူ မကြိုက်‌ တော့ဘူး ၊ အနုပညာရှင် ဆိုပေမယ့် အရေထူပုံ မရဘူး၊

မင်း အဖို့ ဟောလိဝုဒ် မှာ အလုပ်အကိုင် ရမယ့် အလားအလာတွေတော့ သွားပြီလို့ ပြောရမှာဘဲ ဟု ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ပြောသည်။

ဟောလိဝုဒ်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုဖို့ စိတ်မဝင်စားပါဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဟောလိဝုဒ်က ကျွန်တော့်ကို အလိုမရှိဘူးဆိုတဲ့အချက် အပေါ် အခြေခံပြီး ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒါရိုက်တာ ဆိုသူကို ကျွန်တော် စိတ်ဆိုးမိသည်က အမှန်ပင်။ မှားတယ်လို့ မထင်မိ။ အထူးသဖြင့် 'မွန်တက်ဂ်နတ်' ဆိုသည့် စကားလုံးသည် တောင်ပေါ်လူနည်းစု မျိုးနွယ်စု များ အားလုံးကို ပြင်သစ်တွေက အကြမ်းဖျင်း ခြုံငုံခေါ်သည့် နာမည်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ကို သူကိုယ်တိုင်တောင် မသိဘူးလို့ ပြောလာသည့်အခါတွင်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဒေါသဖြစ်မိသည်။ အကယ်၍ ကျွန်တော်က အမေရိကန် ကောင်းဘွိုင် အကြောင်း ဇာတ်ညွှန်းရေးမယ် ဆိုပါစို့၊ ပါတဲ့ ဌာနေ လူမျိုး တွေကို အင်ဒီယန်းတွေ လို့ ခေါ်မယ် ဆိုရင် ဘယ်လို နေမလဲ။ ကြည့်တဲ့ လူတွေက နာဗာဂျိုလား၊ အပါချီ လား၊ ကိုမန်ချီ လား ဆိုတာ သိချင်ကြ‌ ပေလိမ့်မည်။ အခုလည်း မွန်တက်ဂ်နတ် လို့ ခေါ်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူတွေက ဘရူတွေလား၊ နွန် တွေလား၊ တေး တွေလား ဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း သိချင်သည်သာပင်။

ဒါရိုက်တာ ကြီးက ပြောသေးသည်၊ မောင်ရင့်ကို ကျုပ် လျို့ဝှက်ချက် တခု ကို ပြောမယ်၊ အဲ့တာ ဘာလဲ ဆိုတော့ ဘယ်သူကမှ အဲ့တာတွေ ဂရု မစိုက်ဘူး ဆိုတာပဲ။

ကျွန်တော့်ဖက် က ပြောစရာ စကား မရှိ ဖြစ်သွားသည်ကို ကျေနပ်သွားပုံရသည်။ ကျွန်တော့်ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မြင်တွေ့ရတာခြင်းသည် အမွှေးအမျှင် မရှိသည့် အီဂျစ်ကြောင်တစ်ကောင်ကို မြင်ရသလို မျိုး ဖြစ်နေသည်။ ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ဆိုပေသည့် သိပ်ပြီးတော့ ကြည့်မကောင်းလှ။ သူ့အိမ်ကနေ ကားမောင်းထွက်လာတဲ့ နောက်ပိုင်းကျမှပဲ... ကျွန်တော် အမြတ်တနိုး သုံးစွဲခဲ့သည့် လက်နက်နှင့်ပင် ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆိတ်သွားအောင် သူက ပြန်ပြီး ထိုးနှက်လိုက်နိုင်တာကို တွေးမိပြီး ကျွန်တော် ခါးခါးသီးသီး ရယ်မောမိတော့သည်။

ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အူတူတူ ဖြစ်နေခဲ့ရတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အထင်မှား နေခဲ့ရတာလဲ။ အမြဲတမ်း ကြိုးစားတတ်တဲ့ ကျောင်းသားတယောက်လို... ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်တွေက တစ်ခုခု အကျိုးထူးလိမ့်မယ်ဆိုသည့် အလွဲကြီးလွဲနေသော အတွေးများနှင့် ဇာတ်ညွှန်းကို နာရီပေါင်းများစွာ ဖတ်လိုက်၊ ပြန်ဖတ်လိုက်၊ မှတ်စုတွေ ရေးလိုက်နှင့်အချိန်ကုန်ခဲ့မိသည်။

တကမ္ဘာလုံးကက ပရိသတ်တွေကို ဦးနှောက်ဆေးပြီး အိတ်ကပ်ထဲက ပိုက်ဆံ နှိုက်ယူ ဖို့ဆိုသည့် ဟောလိဝုဒ်၏ ရည်မှန်းချက်ကို ကျွန်တော်က လမ်းလွဲပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အယုံလွယ်ခဲ့မိခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သမိုင်းကို မြေလှန်ပြီး အမြတ်ထုတ်ကြသည်။ သမိုင်းအစစ်အမှန်နှင့် သေဆုံးသွားသူ များကိုတော့ မှောင်အတိကျသည့် လှိုဏ်ဂူထဲမှာပဲ ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ ကြည့်ရှုသူတွေ သဘောကျလောက်မည့် အပေါ်ယံ အလှအပလေးတွေကိုပဲ ထုတ်ပြတတ်သည်။ ဟောလိဝုဒ်သည် ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်များဖြင့် သတ္တဝါဆိုးများကို ဖန်တီးပေးရုံတင်မဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို နင်းခြေပစ်မယ့် သတ္တဝါဆိုးကြီး ဖြစ်လာနေသည်။

ကျွန်တော့်ဘက်က ကြိုးစားမှုများ အရာမထင်ခဲ့။ ဒါရိုက်တာကတော့ သူဖြစ်ချင်သည့် အတိုင်း ဒီရုပ်ရှင်ကို ဆက်ရိုက်‌ ပေတော့မည်။ သူ့ ရုပ်ရှင်ထဲတွင် ကျွန်တော့် လူမျိုးစုများသည် လူဖြူများက 'လူကောင်း အာရှသား' များကို 'လူဆိုး အာရှသား' များ၏ ရန်ကနေ ကယ်တင်ပြမည့် ဇာတ်လမ်းကြီးအတွက် နောက်ခံ ကုန်ကြမ်းသက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အမြတ်ထုတ်ဖို့ ထိုနိုင်ငံဆီကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ကျူးကျော်ရမည်လို့ ယုံကြည်နေကြသည့် ပြင်သစ်များ ၏ အမြင်ကျဉ်းမှု ကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သနားမိသည်။ ဟောလိဝုဒ်က ပိုပြီးတော့တောင် အလုပ်တွင်သေးသည်။ အမြတ်ထုတ်ချင်သည့် နိုင်ငံများကို သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှု များနှင့်ပင် ပုံဖော်ပြီး နယ်ချဲ့ပစ်လိုက်ကြသည်။ ထို ဒါရိုက်တာ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများနှင့် ပရိယာယ်များ ရှေ့မှာ ကျွန်တော် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ အားကိုးရာမဲ့ဘဝ ရောက်ခဲ့ရတာကို တွေးပြီး ဒေါသတကြီး ခံပြင်းမိသည်။

သူ့၏ ထောင်လွှားစော်ကားမှုသည် ကမ္ဘာမှာ တစ်ခါဖူးမျှ မရှိခဲ့သေးသည့် အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြလာသည်။ ယင်းသည် သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်— ကမ္ဘာ့ အထိရောက်ဆုံး ဝါဒဖြန့်ချိရေး ယန္တရားကြီး၏ ကျေးဇူးကြောင့်— စစ်ရှုံးသူများက စစ်နိုင်သူများ၏ နေရာတွင် အစားဝင်ပြီး သမိုင်းကို ပြန်လည်ရေးဆွဲခွင့်ရခဲ့သည့် စစ်ပွဲ ဖြစ်နေလို့ပင်။ (ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည် အထိ မအောင်မြင်ခဲ့သည့် ဂျိုးဇက် ဂိုဘယ်လ်နဲ့ နာဇီတွေကိုတော့ အားနာပါ၏)၊ သူတို့ထက်တောင် သာသွားတာကိုး။

ဟောလိဝုဒ်၏ နတ်ဘုရား များ (ရုပ်ရှင်ဖန်တီးသူများ) သည် မီလ်တန်၏ ဝတ္ထုထဲက မာရ်နတ်မင်း၏ အယူအဆကို အလိုအလျောက် နားလည်ပြီးသား ဖြစ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ— 'ကောင်းကင်ဘုံမှာ အစေခံဖြစ်ရတာထက် ငရဲပြည်မှာ အုပ်စိုးသူဖြစ်ရတာက ပိုမြတ်တယ်' ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စင်မြင့်ထက်က မီးမောင်းထိုးခံရသည့် ဗဟိုချက်မှာသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်... လူတော်လူကောင်း ဇာတ်ပို့တစ်ယောက် ဖြစ်နေရတာထက် လူယုတ်မာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှုံးနိမ့်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် ဗီလိန်ဆန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မင်းသား ပဲဖြစ်ဖြစ် တခုခုဖြစ်လိုက်ရတာက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြသည်။

မကြာခင် ထွက်ရှိလာတော့မည့် ဟောလိဝုဒ်၏ 'မျက်လှည့်ပြကွက်' ထဲတွင်တော့... မည်သည့် ဘက် က ပင် ဖြစ်စေ ဗီယက်နမ်လူမျိုးအားလုံးသည် ပုံရိပ်ဆိုးများနှင့်သာ အဆုံးသတ်ကြရသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးကို ဆင်းရဲသားများ၊ အပြစ်မရှိတဲ့ လူအ များ၊ လူယုတ်မာများ ဒါမှမဟုတ် အကျင့်ပျက်ခြစားသူများဆိုသည့် ဇာတ်ရုပ်တွေထဲကိုပဲ အတင်းအဓမ္မ သွတ်သွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားကြရသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ ကံကြမ္မာသည် စကားပြောခွင့် မရရုံတင် မက၊ အပြောရခက်အောင်ကို ဆွံ့အသွားစေဖို့ (တမင်တကာ ပြုလုပ်ခံလိုက်ရတာ) ပဲ ဖြစ်သည်။

ကဲ..."ဖော်" (ဗီယက်နမ် အမဲစွပ်ပြုတ်) လေး သောက်လိုက်ပါဦး၊ နေသာထိုင်သာ ရှိသွားအောင်" ဟု မဒမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဟင်းချက်နေတာဖြစ်၍ အိမ်ထဲတွင် အတိတ်က အမှတ်ရစရာများ သင်းပျံ့နေသည်။ အမဲသားစွပ်ပြုတ် နှင့် နာနတ်ပွင့်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ရနံ့သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကြင်နာယုယမှုတို့၏ ရနံ့လို့ ပြောနိုင်ပေသည်။ အိမ်ရှင်ကတော်သည် ဒီနိုင်ငံကို မလာခင်အထိ ဟင်းတစ်ခါမှ မချက်ဖူးခဲ့ဘူးဆိုသည့် အချက်ကပင် ဒီရနံ့ကို ပိုပြီးတော့တောင် ထူးခြားအံ့သြဖို့ ကောင်းနေစေသည်။ မဒမ် တို့လို အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းက အမျိုးသမီးတွေအတွက်တော့ ဟင်းချက်ခြင်းဆိုသည်က တခြားအမျိုးသမီးများကို ခိုင်းစေရမည့် အလုပ်များထဲက တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အိမ်သန့်ရှင်းရေး၊ ကလေးထိန်း၊ စာသင်၊ အပ်ချုပ် စတာတွေအပြင် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်အရ မဖြစ်မနေ ကိုယ်တိုင်လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေကလွဲလို့ ကျန်တာအားလုံးကို သူများကို ခိုင်းဖို့သာ သိကြသည်။ ပြောရလျင်... မဒမ်သည် 'အသက်ရှူတာ' ကလွဲလို့ ကျန်သည့် မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို ကိုယ်တိုင်လုပ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိတ်ကူးနဲ့ပင် ပုံဖော်ကြည့်လို့ မရပေ။

သို့သော်လည်း ပြည်ပမှာ ခိုလှုံနေထိုင်ရသည့် ဒုက္ခသည်ဘဝ၏ အကျပ်အတည်းများက မဒမ်ကို မဖြစ်မနေ ဟင်းချက်တတ်လာအောင် တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ဤသည်ကလည်း ဒီအိမ်တွင်ရှိသည့် တခြား မည်သူကမှ ရေနွေးအိုးတည်တာကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာမှ မတတ်ကြလို့ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဆိုက ရေနွေးအိုးတည်ဖို့ဆိုသည်ကိုပင် သူ့အစွမ်းအစနှင့် မတတ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်နေသည်။ သူသည် M16 ရိုင်ဖယ်သေနတ်တစ်လက်ကို မျက်စိမှိတ်ထားလျက်နဲ့တင် အစိတ်အပိုင်းတွေ အကုန်ဖြုတ်၊ ပြန်တပ်ပြနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း.. ဂတ်စ်မီးဖိုတစ်ခုကို အသုံးပြုဖို့ကျတော့ သူ့အတွက် ကဲကုလပ် သင်္ချာပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်လို ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ကလည်း... တမင်ဟန်ဆောင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျွန်တော်တို့ ဗီယက်နမ်အမျိုးသား အများစုလို သူသည်လည်း အိမ်မှုကိစ္စ ဆိုသည်ကို အရိပ်အယောင် မျှ တောင် အထိအတွေ့မခံချင်သူဖြစ်သည်။ အိမ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သူလုပ်သည့် တစ်ခုတည်းသော အလုပ်များသည် 'အိပ်တာ' နဲ့ 'စားတာ' ပဲ ဖြစ်သည်။ ထို အလုပ် နှစ်ခုစလုံးမှာတော့ သူသည် ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုပြီး ဆရာကျနေပါသေးသည်။